Διαφήμιση

Ο κηπάνθρωπος δεν είναι ένα εξαιρετικό είδος ανθρώπου. Δεν είναι τέλειος. Δεν είναι αναμάρτητος. Δεν είναι ιδανικός. Δεν τα ξέρει όλα.

Είναι ένας απλός άνθρωπος που κάτω από συγκεκριμένες συγκυρίες ή τύχη, ανακάλυψε ξανά ότι η γη δεν είναι μόνον για να την πατάς ή να την καλύπτεις με τσιμέντο. Δεν είναι βρωμιά στα παπούτσια και βδέλυγμα που πρέπει να απαλλαγείς από αυτό.

Και λέω ανακάλυψε ξανά, γιατί αυτή η γνώση ήταν κάποτε κοινός τόπος. Με τον καιρό ξεχάστηκε και για μεγάλο χρονικό διάστημα διατηρήθηκε μόνον από κάποιους γραφικούς τύπους. Και από τους αποκαλούμενους χωριάτες. Τους κατοίκους των χωριών.

Ο μοντέρνος άνθρωπος, ο άνθρωπος της πόλης, έβρισκε και βρίσκει (ακόμη τουλάχιστον) όλα τα αγαθά εύκολα στα σούπερ μάρκετ, στα συνοικιακά καταστήματα, στα οπωροπωλεία, στα μανάβικα. Βασικά παντού στην πόλη. Χωρίς να κοπιάσει. Λεφτά να έχει να αγοράζει και κάρτες να χρεώνει.

Προτεραιότητα είχε η “καλοπέραση”, η κούφια επίδειξη, η διασκέδαση. Πολλές αμαρτίες που του είπαν ότι είναι αρετές.

Τα παιδιά του ξέχασαν. Νόμιζαν ότι η ντομάτα και η πατάτα έρχονταν από… δεν ήξεραν από που.

Και κάποια στιγμή, σε κάποιους από αυτούς κάτι συνέβει. Κάτι άλλαξε. Και σα να τους ήρθε η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος ανακάλυψαν ξανά τη χαμένη γνώση.

Ότι η γη παράγει! Ότι μπορεί να σπείρει! Να φυτέψει! Να παράγει τη δική του τροφή! Να μαθαίνει! Να αναπτύσσεται! Να βελτιώνεται! Να σέβεται!

Ότι υπάρχουν εποχές. Ότι κάθε μέρα είναι διαφορετική και πολλά τα σημάδια της φύσης. Να σέβεται τον Ήλιο, τη Βροχή, τον Αέρα, τα Αστέρια, το Κρύο και τη Ζέστη.

Οι κηπάνθρωποι βρήκαν το κλειδί σε ένα ένα μαγικό κόσμο, σε ένα μαγικό βιβλίο γνώσης, που αφού το άνοιξαν, δεν θέλουν να το κλείσουν ξανά.

Μα και ακόμη αν για λίγο τον αφήσουν, ο σπόρος έχει φυτευτεί και θα τον πιάσουν ξανά, σ΄ αυτόν θα γυρίσουν.

Οι κηπάνθρωποι δεν χρειάζεται να έχουν μεγάλους κήπους και πολλά λεφτά. Καλά είναι αυτά και χρήσιμα. Αλλά ακόμη και μία γλάστρα σε ένα μπαλκόνι και λίγοι σπόροι, μπορεί για αυτούς να είναι ο κόσμος όλος.

Και μαζί με τη γη, ο κηπάνθρωπος ανακαλύπτει ξανά τον κόσμο όλο και για τα πάντα ρωτά, χωρίς πάντα να του αρέσουν όλες οι απαντήσεις.

Μα κέρδισε πολύ, επειδή έμαθε ξανά να ρωτά το… “Γιατί;”

 

Tags: ΑΝΘΡΩΠΟΙΑΝΘΡΩΠΟΣΕΜΠΕΙΡΙΕΣΚΗΠΑΝΘΡΩΠΟΣΚΗΠΟΣ